Dear Everybody,
We have moved our blog to 
a0http://jurgenenann.blogspot.com/
See you there,
Jurgen, Ann and Ilana
Blog verplaatst
Reageer
Catergorie archieven: Dagboek
Ook wij genieten van de zon.. de najaarszon!
De eerste week van de Paasvakantie was ontzettend druk gevuld door het 2X daagse optreden van Ilana in het theaterstuk xe2x80x98Wind in the Willowsxe2x80x99.
Onze dochter genoot met volle teugen van de voorstellingen en van de kick om op een podium te staan xe2x80x93 xe2x80x9cShe absolutely loves it!!xe2x80x9d.
Helaas was het niet toegestaan om fotoxe2x80x99s te nemen gedurende het optreden. We hebben wel enkele kiekjes van erna.
Ze heeft het schitterend gedaan en werd beloond voor de vele vele vxc3xa9xc3xa9xc3xa9xc3xa9le repetities.
Het lange Paasweekend was dus een zeer welkome verademing.
We zijn voor een dagje of 5 naar Centraal Otago getrokken. Oorspronkelijk plan was om gedurende die tijd met de boot op de meren te gaan zeilen, maar ik had een beetje schrik van de toch al sterk koude temperaturen gedurende de nacht (softie hxc3xa9)
Vandaar vakantieplannen lichtjes gewijzigd. Bush Cabine op camping gehuurd en fietsen mee als alternatief.
Onze dagtocht naar de gletsjer in Mt. Aspiring National Park was van begin tot eind spectaculair avonturieren: na 40km over onverharde weg, moesten we met de wagen door een paar riviertjes rijden om tot op de startplaats te komen. Na de eerste 100m stappen, was Ilana met schoenen en al door een riviertje getrokken en naarmate we hoger en hoger klommen, hadden we ook iets minder geluk met het weer. Iets meer dan halverwege begon het te plensregenen. Tja, dat kan je hebben in de bergen hxc3xa9. Maar de zichten waren daarom niet minder spectaculair.
Nu ja, het was toch een super toffe dagtrip, boordevol avontuur en met prachtige uitzichten.
Zeiknatte voeten, woeste blikken van testosteron- stieren, sandfly-beten,…het was het allemaal mxc3xa9xc3xa9r dan waard om van de kolkende rivieren, gutsende watervallen, tropische regenwoud en adembenemende gletsjer te kunnen genieten.
Je kan ook in de streek fantastische fietstochten doen, niet al txc3xa9 veel klimmen en dalen en helemaal off road.
Het was dus heerlijk en sportief genieten van de ritten naar en langs Lake Wanaka en Lake Hawea.
We voelden wel ons gat!
Een dag naar Queenstown stond ook op het programma.We hadden daar afgesproken met een vriendinnetje van Ilana, die daar een weekje op vakantie was.
Even met de gondola naar boven, uitzicht bewonderen, lekker gaan eten, geo-cashen met de kinderen, een speeltuintje,etc etc.
Enfin, jullie kennen dat wel, gewoon een gezellige uitstap.
Schokkende berichten
Tja, Nieuw Zeeland is in Februari in het wereldnieuws gekomen door de grote aardbeving in Christchurch.
Christchurch ligt op zoxe2x80x99n 350 km van Dunedin, en gelukkig waren er voor onze stad dus geen nefaste gevolgen.
Daar wij echter de eerste 5 maanden van onze emigratie in Christchurch verbleven, hebben we daar vele intense vriendschappen opgebouwd en leefden we uiteraard ontzettend met al die miserie van iedereen mee.
Gelukkig geen slachtoffers onder onze vrienden maar wel veel materixc3xable schade en dus ook vele onzekere en onstabiele maanden voor hen.
Een paar weken later, de grote aardbeving in Japan, gevolgd door de mega tsunami…nooit geziene beelden. Niet bepaald aangenaam nieuws dus.
Enkele links voor de gexc3xafnteresseerden:
http://www.christchurchquakemap.co.nz/
Daarnaast kregen we allerlei zorgwekkende verhalen vanuit Belgixc3xab. Enkele ziektediagnoses bij tantes/nonkels van Jurgen, het overlijden van xc3xa9xc3xa9n van de nonkels xc3xa9n eind maart kregen we het trieste bericht van het overlijden van onze allerliefste Tik Tak oma.
Woorden schieten te kort…
Op naar een nieuw jaar!
Eerst en vooral willen we voor vele Europeanen bij deze eens melden dat wij in Nieuw Zeeland wonen en niet in Australixc3xab.
We kregen nl. ontzettend veel vragen en bezorgde berichten omtrent de enorme overstromingen in Queensland en omstreken.
Gelukkig is dit dus nog hxc3xa9xc3xa9l ver weg van ons land en moeten jullie zich geen zorgen maken.
Wij vinden dat alles hier zo druk samenvalt in de maanden December en Januari.
Grote zomervakantie, Kerst, Nieuwjaar, Ilanaxe2x80x99s verjaardag,drukke repetities naar het finale optreden van de xe2x80x98Lego Bros Bandxe2x80x99, etc. etc.
Jurgen is zijn 2 weken durende vakantie dus begonnen met gezellig tafelen rondom de Kerstperiode.
We houden de traditie in ere en hebben dus de fondu-potten terug van zolder gehaald.
Daarna zijn we een kort weekje op vakantie naar Picton vertrokken via Christchurch, waar we op bezoek gegaan zijn bij Scott en Evelien.
Het was leuk bijpraten met onze vrienden en het was heerlijk genieten van zonnige temperaturen.
En verder; tja, wat doe je zoal op vakantie? Biljarten, gaan kayakken in de baaikes van de Sounds, ondertussen mosselkes plukken voor het avondmaal, enkele wandelingen, lekker nietsen en boekje lezen op strand,…
Gewoon even alles van xe2x80x98t werk en thuis vergeten, nietwaar.
Ondertussen ligt onze boot ook al in de harbour van Dunedin. We moesten nog even de nodige reddingsvesten en dergelijke aanschaffen en nu kan ze dus eindelijk het water op!
Ilana is 10 geworden, haar verjaardagsfeestje wordt halverwege Februari gegeven (dan is iedereen terug van vakantie).
De dag zxc3xa9lf was er een vriendinnetje voor een sleepover en kwamen uiteraard onze lieve Nederlandse buren muzikaal meevieren.
Voila, in een notendop onze bezigheden de laatste maanden.
November: Alles groeit en bloeit
Wat bracht de maand November ons?
Het weer was zonnig en aangenaam warm, vandaar dus veel tuinierwerk voor mij.
Maar met meer succes dan vorig jaar smullen we ondertussen al aardig van onze salade, radijsjes, aardbeien, spinazie,… en hebben we uiteraard al ettelijke BBQxe2x80x99s achter de rug (met eigen gedraaide worsten, zelf bereidde hamburgers en malse lamskotelletjes!)
Verder staat alles volop in groei en bloei en kijken we al uit naar de eerste patatjes en boontjes en bietjes en…
Ook de zelfgemaakte vlierbessensiroop valt aardig in de smaak en wordt gretig gedronken bij schuimwijnen en bruisend water.
Mijn verjaardag werd gevierd, traditie-getrouw in aanwezigheid van onze buren, maar zoals steeds heel gezellig, leuk en vooral hxc3xa9xc3xa9xc3xa9xc3xa9xc3xa9l lekker!!
Veel lieve attenties van vrienden en familie uit Belgixc3xab, ook dit blijft deugd doen. Dankjewel, hoor!
Met het goede weer ook een drukker programma voor onze dochter. Tennis, zwemmen, soccer, athletics, kampen; allemaal extraxe2x80x99s bij het normale dagschema op de school.
Samen met Patrick en Dorine zijn we ook op een zondag gaan fietsen in Central Otago. Daar ligt een toffe fietsroute langs een oude spoorwegbedding die je in enkele dagen kan afleggen.
Wij deden natuurlijk slechts een stuk daarvan, van Oturehua tot in Lauder.
Zo ongeveer 23 km fietsen met veel variaties (donkere tunneltjes, immense bruggen, groene valleien) en vooral vrij plat!!
Een geslaagde zondagse daguitstap, zeker voor herhaling vatbaar.
Enfin, November is voor ons voorbij gevlogen en terwijl ze in Belgixc3xab in de koude vriestemperaturen vertoeven, plonzen wij in het openlucht zout waterzwembad van Dunedin.
Our other car is a ….
Boat!
Jaaaaaaaa, EINDELIJK kan er een degelijke flippo-bootfuif georganiseerd worden!
Wij hebben de eerste stappen ondernomen. Aan jullie, lieve vrienden, om deze reeds jaren voorgestelde (droom?)activiteit verder te bewerkstelligen.
Zoals velen van jullie weten ben ik gehuwd met een schat van een ventje,weliswaar enen met zeemansbenen…
En tja, als je in Nieuw Zeeland woont, verleiden de grootste meren en de overal omringende zee jou tot een volgende uitdaging in je leven.
Een caravan die varen kan!
Iedereen die ons kent, wist al langer dan vandaag dat dit er zat aan te komen. Na veel wikken en wegen en onderhandelen over de prijs hebben we vorig weekend een trailer-zeiljachtje aangeschaft.
Prijs/kwaliteit een prima aanschaf. Alleen al het transporteren van zo'n gevaarte van 8m en 1.6ton was al een avontuur op zich. Naast Jurgen's rijkwaliteiten werd ook onze wagen eens tot het uiterste gedwongen. Maar het is uiteindelijk gelukt om ons bootje thuis te krijgen.
Voor alle typisch technische details, moet je bij Jurgen tercht…
Enfin, voorlopig blijft Kesha (haar huidige naam, die wij waarschijnlijk wel zullen aanpassen) even op onze parkeerplaats staan om iedere morgen vanuit ons slaapkamer te kunnen bewonderen.
Ondertussen wordt er ook het een en ander aan haar opgeknapt en aangepast en binnen enkele maanden zal ze een vaste verblijfplaats krijgen in de haven van Dunedin.
Doel is natuurlijk onze dochter(die ontzettend enthousiast is hieromtrent) het zeilen aan te leren, onze initiatielessen vissen tot een hoger level te proberen brengen en ondertussen mij in mijn gestroomlijnd bikini-pakje te laten zonnen op het dek (hm, hm).
Wij vinden het alledrie best spannend en leerrijk en kijken al uit naar heerlijke momenten op het water.
In volle vaart vooruit onder de leuze : xe2x80x98You live only once, so give it a go!xe2x80x99
Ahoi, ahoi.
Beklimming van de Harbour Cone
Gedurende deafgelopen dagen is het hier zo mooi weer dat we er eindelijk eens toe kwamen omde Harbour Cone te beklimmen.
De heuvel isxc3xa9xc3xa9n van de mooiste overblijvende restanten van de grote vulkaan die nu de OtagoHarbour is.
Met Ilana als onze officiele xe2x80x98natuurfotografexe2x80x99 zijn wevroeg genoeg aangezet om tegen lunch op de top te zijn. Met adembenemendezichten en een zalig temperatuurtje hadden we in onze t-shirt lunch op de topvan de cone. Bovenop dit alles konden we ook nog een geocache meepikken. De terugtocht liep door velden vol schapen en een sompig stuk ophet einde zorgde er toch nog voor dat de meisjes toch nog natte voeten kregen.
Beroemde Belg in Dunedin
<!– /* Font Definitions */@font-face {font-family:"Times New Roman"; panose-1:0 2 2 6 3 5 4 5 2 3; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:50331648 0 0 0 1 0;}@font-face {font-family:Tahoma; panose-1:0 2 11 6 4 3 5 4 4 2; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:50331648 0 0 0 1 0;}@font-face {font-family:"Lucida Sans Unicode"; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-hyphenate:none; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-font-kerning:.5pt; mso-ansi-language:NL;}a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;}table.MsoNormalTable {mso-style-parent:""; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
<!– /* Font Definitions */@font-face {font-family:"Times New Roman"; panose-1:0 2 2 6 3 5 4 5 2 3; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:50331648 0 0 0 1 0;}@font-face {font-family:Tahoma; panose-1:0 2 11 6 4 3 5 4 4 2; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:50331648 0 0 0 1 0;}@font-face {font-family:"Lucida Sans Unicode"; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:auto; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:0 0 0 0 0 0;} /* Style Definitions */p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:none; mso-hyphenate:none; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-font-kerning:.5pt; mso-ansi-language:NL;}a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline; text-underline:single;}a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline; text-underline:single;}table.MsoNormalTable {mso-style-parent:""; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>
De laatste paar weken is het aan hetwerkfront heel erg druk geweest. Er werd gevraagd om de productie op volletoeren te laten draaien, ondanks de xe2x80x98crisisxe2x80x99, terwijl er geregeld advertentiesop de nationale televisie getoond werden. 2 Weken geleden hadden we dan nogeens onverwachts een cameraploeg van TVNZ over de vloer voor het nationalebusiness nieuws, en afgelopen week kregen we nog een fotografe van de OtagoDaily Times (ODT) op bezoek. Het resultaat was een artikel in de weekend editievan de ODT:
http://www.odt.co.nz/news/business/69848/new-tool-nitrogen-efficiency
De tekstberichtjes lieten niet lang op zichwachten.
Daar kunnen we als Belgische nieuweZeelanders toch wel fier op zijn.
De eerste sneeuw
Gisteren hadden we, na dagen mooi weer, eens een dag die gekenmerkt werd door de grillen van de natuur: zon in de ochtend, een uur later lichte regen die omsloeg in stevige regen en in de namiddag zware sneeuwval……
Vandaag werden we weer wakker met een stralend heldere hemel, en een laagje sneeuw in de tuin. Een eerste blik op de Port Hills was indrukwekkend en iedereen kreeg echt wel zin om de beentjes te strekken. Tegen na de middag zou de sneeuw wel bijna verdwenen zijn….
De lunch werd snel bij elkaar gezocht, en Scott had het idee om eens naar een dorpje, Little River, in het midden van Banks Peninsula te rijden, en vandaar op de hoogte een wandeling te maken.
Toen we de weg naar boven begonnen werd na 2km duidelijk dat we met een gewone wagen niet echt hoger zouden gekund hebben: een weggetje zo steil, helemaal besneeuwd, ijs op de weg en een diepe afgrond ernaast. Gelukkig hadden we Nonkel Scott mee, en hebben we zo onze eerste 4WD les gekregen, en dus onze wagen eens in z’n volle glorie kunnen testen (Dat kan nog praktisch worden in het diepe zuiden…..).
Nadat de dames allerlei angsten hebben doorstaan zijn we toch veilig en wel boven geraakt, en werden we onmiddellijk betoverd door surrealistische zichten, en door -op sommige plaatsen- een halve meter sneeuw. Onbeschrijfelijk, maar fotoxe2x80x99s kunnen misschien een beetje een indruk geven.
Lang hebben we helaas niet kunnen wandelen want Ilana’s schoenen, kousen en broek waren na 2 uur stappen,helemaal doorweekt. Haar humeur leed hier gelukkig niet onder…Ook wordt het nu snel donker en tussen de bergen/heuvels kan alles door de koude wind ook weer stevig aanvriezen. En een glijbaan naar beneden was niet echt een leuk idee, en zeker te vermijden!
Gelukkig ging de tocht naar beneden opvallend vlot en veilig, waarna we door Tante Evelien en Nonkel Scott getrakteerd geweest zijn op een heerlijke tas koffie in Little River.
Onze dag hebben we afgesloten met een heerlijk Texmex gerecht dat Scott bereid heeft.
Goldfinger-Goldfinder-Cold……
Na wat aandringen en informeren bij het bedrijf Amdel, ben ik uitgenodigd om op interview te gaan naar dit bedrijf dat helemaal in Otago, het zuiden op het Zuidereiland ligt. Amdel- NZ Labs (onderdeel van Bureau Veritas) is een extern laboratorium dat analyses doet voor de Macraes goudmijn.
Aangezien dit een kleine 5h reizen is over 350km, hebben we besloten om met zxe2x80x99n tweetjes er eens op uit te trekken. Ilana mocht eens bij Sunne, een vriendinnetje, gaan slapen.
Onderweg konden we een bezoek aan de ‘Wereldberoemde’ Moeraki boulders niet laten liggen.
Een uurtje voor zonsondergang zijn we in Waikouaiti aangekomen, 10xe2x80x99 voorbij Palmerston. Daar hebben we een motelletje gezocht en zijn op het strand gaan aperitieven.
Na ontbijt zijn we een aantal uurtjes gaan uitwaaien op het prachtige strand van Waikouaiti,
om daarna de heuvels in te trekken, richting Macraes. Het landschap daar is onwaarschijnlijk mooi, maar ook onbewoond en heel afgelegen.
Het interview verliep zeer goed en duurde 2 uur, een record, maar was heel erg aangenaam en familiaal. Paul Anderson, de manager, was zeer onder de indruk en wou me onmiddellijk een job aanbieden. Eerst diende ik nog de medische pre-employment geitenoog af te werken.
De dag nadien kreeg ik een telefoon vanuit Auckland dat ik ook bij een ander bedrijf in Napier bij de laatste 2 kandidaten zat. Zij wilden mij 2 weken later zien en wilden me laten overvliegen op hun kosten. Aangezien Napier een warme, aangename streek is, kon ik deze kans niet voorbij laten gaan.
Het was bizar, maar van toen af aan kreeg ik wekelijks een telefoon van Amdel met de vraag hoever ik stond, en dat ze op lange termijn heel erg gexc3xafnteresseerd waren in mij.
Om een lang verhaal kort te maken: Ravensdown in Napier is op een fiasco uitgedraaid, en discriminatie is een klein woord in dit verhaal. Op Annxe2x80x99s advies heb ik hen dan ook gecontacteerd en mijn mening op tafel gegooid. Daar kon men nu eens niet mee om, maar heeft mij wel een gemoedsrust gegeven.
Na alle medische testen en veel contact met Amdel, zijn we overeengekomen om met elkaar in zee te gaan. Deze manager was supergelukkig toen ik hem het nieuws doorbelde.
Nu op naar de werkvergunning……